Van mij tot jou

Ik wil jou ontmoeten
daar, op een plek
waar woorden er niet meer toe doen

daar in de stilte
daar in de diepte
waar ik míj vermoed
waar ik míj voel
open
kwetsbaar
daar waar woorden er niet toe doen

een plaats waar gekkigheid koning is
waar openheid heerst
een plek
waar de blikken van anderen
ons niet meer raken
ons niet bepalen, weg doen zwenken

een plek van eeuwigheid
een plek van zo’n diepe liefde
dat we samensmelten tot één
een plek zonder woorden
daar waar we onszelf en de ander begrijpen
zonder woorden, zonder schaamte

daar waar het hart danst
daar waar het hart zingt

4 september 2016,  van het leven ontvangen

 

In het najaar van 2016, niet lang na m’n eerste intens bezoek als werkende gast aan Savita, rolde bovenstaand gedicht er zomaar uit. Het voelde echt aan als een geschenk van het leven. Daarom ook onderaan de toevoeging ‘Van het leven ontvangen’.
Toen ik het gedicht voor de eerste maal voorlas aan een zeer dierbare vriendin van me, barstte ik spontaan in huilen uit, zo raakten de woorden me. Een diep verlangen?

“Van Man tot Vrouw”: Later in het najaar van 2016, ook weer na een bezoek aan Savita, ditmaal als deelnemer aan een wandelweek, ontstond er weer een gedicht: “Van mij tot Vrouw”. Ik had duidelijk het gevoel dat het een soort vervolg was op het eerste. Qua vorm en toonzetting anders. Meer vrouwelijk?
Tevens kreeg ik het gevoel dat het gedicht behalve de oorspronkelijke titel ook nog een minder persoonlijke titel verdiende. Aangezien ik een man ben vond ik “Van Man tot Vrouw” ook heel passend.

“Van Man tot Man”: Rond de Kerstdagen tenslotte deed ik op Savita mee aan een zangweek. Opvallend was dat er acht mannen meededen in de groep van 24. Een groot compliment van de vrouwen: ze vonden ons als mannen(groep) fijn en krachtig aanwezig. Het was ook een heel krachtige week.
Op de laatste ochtend kwam totaal onverwachts het gedicht “Van mij tot man” tevoorschijn.
Dit heb ik ook een 2e titel meegegeven: “Van Man tot Man”.

 

Het voelt fijn om dit met jullie te mogen delen.
Rick Walstra, mei 2017